Portretten

Portretten

Het portret is meer een individuele kijk dan kijken naar bijvoorbeeld een stilleven.
De ogen tonen of deze bekijken is een contrasterend taboe. Enerzijds is de blik, de ogen, het gevoeligst deel om erin te kijken. Maar het is anderzijds het beste deel van het gezicht dat expressie laat uitkomen.

De blik van iedereen is verschillend. We zijn één grote massa, maar iedereen is een individu.

Studies van gezichtsfacetten

De ogen centraal

Deze werken vatten het beeld en de plaats van de blik samen. De focus ligt op de ogen. Ze staan centraal in beeld zodat jouw eigen blik ernaar toe wordt gezogen.

De toetsen van het paletmes versterken de aanwezige emotie. Er staat één blik op één plaatje. Geen andere storende elementen.  Het is mijn eigen weergave van wat ik zie als de ander zijn blik. Zijn of haar blik door mijn ogen gezien.


Meer foto’s

Een andere kijk op de blik

Maar de blik is zelfs dan nog een hedendaagse fenomeen. Hoe kan je het nog individueler maken dan dat? Door lichtjes te choqueren.

Wat als men de ogen zou weglaten, het meest persoonlijke deel van het gezicht? Of als de ogen alleen zouden worden overgelaten, zodat je gedwongen wordt om in de blik te kijken.

 

Verdwijnen van de blik

Er is een contrast tussen de energieke portretten en deze lichte portretten. Door ze lichter te maken verdwijnt het individu van het portret. Het zijn wordt in vraag gesteld, net als de afgebeelde persoon.

Maar het steeds vager worden van het portret betekent niet dat er geen leven in de toetsen mag zijn.

 

Het menselijke voorbij

Ontnemen van de individualiteit komt in vele vormen. Een kunstmatige laag zoals een masker laat het individu een onwerkelijk personages worden.

Ze verliezen een deel van zichzelf, maar in zekere zin worden ze op dat moment naar een staat van zijn gebracht, dat verder ligt dan het menselijke niveau.